Maklumat Kata

Kamus Bahasa Melayu


[cu.cu] | چوچو

Definisi : keturunan peringkat kedua (iaitu sepe­ringkat selepas anak), anak kpd anak seseorang; ~ Adam manusia; ~-cicit = anak ~ keturunan; bercucu mempunyai cucu; ~-cicit mempun­yai cucu dan cicit (mempunyai keturunan); beranak ~ mempunyai anak yg kemudiannya beranak pula (mempunyai keturunan). (Kamus Dewan Edisi Keempat)
Tesaurus
Tiada maklumat tesaurus untuk kata cucu

Puisi
 

Al-Hassani wal Hussain,
     Wahai cucu Rasulullah;
Wafat Hassan tinggal Hussain,
     Hassan/Hussain Wafat perang sabillullah.


Lihat selanjutnya...(5)

Glosari Dielek Melaka

EntriFonetikKelas KataMaknaAyat DialekSebutan DialekMaksud Ayat
besenaok[b«.s«.nAo/]kata adjektifberkenaan tempat yang dipenuhi dengan orang atau haiwan dengan pelbagai ragam.Bile raye, rumah ni besenaok dengan cucu-cicet emak.[bi.l« ÄA.j« Äu.mAh ni b«.s«.nAo/ d«.NAn tSu.tSu.tSi.tSet «.mA/]Apabila hari raya, rumah ini ramai dengan cucu-cicit emak.

Kembali ke atas