Maklumat Kata

Kamus Bahasa Melayu


[cu.cu] | چوچو

Definisi : keturunan peringkat kedua (iaitu sepe­ringkat selepas anak), anak kpd anak seseorang; ~ Adam manusia; ~-cicit = anak ~ keturunan; bercucu mempunyai cucu; ~-cicit mempun­yai cucu dan cicit (mempunyai keturunan); beranak ~ mempunyai anak yg kemudiannya beranak pula (mempunyai keturunan). (Kamus Dewan Edisi Keempat)
Tesaurus
Tiada maklumat tesaurus untuk kata cucu

Puisi
 

Al-Hassani wal Hussain,
     Wahai cucu Rasulullah;
Wafat Hassan tinggal Hussain,
     Hassan/Hussain Wafat perang sabillullah.


Lihat selanjutnya...(5)

Buku

JudulPenerbitKeluaranTahun TerbitISBN
Cucu [taipskrip]Kementerian Kebudayaan, Kesenian dan Pelancongan MalaysiaTiada1992 
Cucu Pak NayanPekan IlmuTiada2010978-967-5106-96-5
Cucu Tuk DalangDewan Bahasa dan Pustaka (Terbitan)Tiada1993983-62-3177-3
Cucu Tuk DalangDewan Bahasa dan Pustaka (Terbitan)Tiada1993983-62-3339-3
Cucu Tuk DalangDewan Bahasa dan Pustaka (Terbitan)Tiada1995983-62-3177-3
CucuUtusan Publications & Distributors Sdn. Bhd.Tiada1978 
CucuUtusan MelayuTiada1978 
Cucu Tuk WaliDewan Bahasa dan Pustaka (Terbitan)Tiada1993983-62-3464-0
Cerita Cucu Kulop Kinta Tiada2013978-967-0626-10-9
Sayang cucu sayang Tiada1981 
12

Kembali ke atas