Maklumat Kata

Kamus Bahasa Melayu


[cu.cu] | چوچو

Definisi : keturunan peringkat kedua (iaitu sepe­ringkat selepas anak), anak kpd anak seseorang; ~ Adam manusia; ~-cicit = anak ~ keturunan; bercucu mempunyai cucu; ~-cicit mempun­yai cucu dan cicit (mempunyai keturunan); beranak ~ mempunyai anak yg kemudiannya beranak pula (mempunyai keturunan). (Kamus Dewan Edisi Keempat)
Tesaurus
Tiada maklumat tesaurus untuk kata cucu

Puisi
 

Al-Hassani wal Hussain,
     Wahai cucu Rasulullah;
Wafat Hassan tinggal Hussain,
     Hassan/Hussain Wafat perang sabillullah.


Lihat selanjutnya...(5)

Artikel Akhbar

JudulPengarangAkhbarKeluaran
Cucu Mat KelangAhmad Jais HashimMingguan Malaysia22.03.1970
Cucu TokAhmad Yani Bahrom AzharBacaria28.09.1995
Cucu SeorangOsman AyobBerita Minggu22.10.1995
[Cucu]Ismail ZainBerita Minggu09.07.1978
CucuAzami TalibBorneo Mail02.06.1995
'Cucu' kemukakan persoalan tanahJamudin IdrisBerita Harian08.05.1995
Cucu menjadikan Haliza keras dan angkuhTengku Khalidah Tengku BidinWatan08.05.1995
Cucu punya mesej khasNor Asma ZakariaUtusan Malaysia28.04.1995
Cucu, Limau dan BanjirHashim LatifUtusan Zaman04.12.1994
'Cucu' uji kemampuan Rosminah mengarahSiti Rohayah AttanUtusan Malaysia16.03.1995
12345678

Kembali ke atas