| slalu | [slA.lu] | kata adjektif | tanpa bertangguh-tangguh lagi, terus, serta-merta, segera. | Lepah tahu mok diyo mati, diyo pong jerik slalu. | [l«.pAh tA.hu m/ di.j mA.ti di.j poN dZ:«.Äi/ slA.lu] | Lepas tahu kematian ibunya, dia pun terus menangis. |
| cekik | [tS«.ki/] | kata kerja | menyepit sesuatu dengan ibu jari dan jari telunjuk atau jari lain, mencubit. | Jusoh cekik adek diyo sapa jerik. | [dZu.soh tS«.ki/ A.de/ di.j sA.pA dZ:«.Äi/] | Yusuf cubit adik dia sampai menangis. |
| mulah | [m:u.lAh] | kata kerja | menyepit dengan ibu jari dan jari telunjuk atau jari lain (di bahagian paha dan lengan), cubit; pehe. | Bo jerik, mok bui mulah ke. | [b: dZ:«.Äi/ m/ bu.wi m:u.lAh kE] | Berhenti menangis, mak cubit nanti. |
| pehe | [pE.he] | kata kerja | menyepit dengan ibu jari dan jari telunjuk atau jari lain (di bahagian paha dan lengan), cubit; mulah. | Budok tu kalu jerik lamo-lamo, pehe poho tu. | [bu.d/ tu kA.lu dZ:«.Äi/ lA.m.lA.m pE.he p.h tu] | Budak tu kalau menangis lama-lama, kamu cubit pahanya tu. |