| | | | 2. berkenaan dengan sesuatu yang tidak lengkap kelengkapannya | Tok sah bawak baskat dogeang tu pi pekan, sat ni mata-mata tangkap. | [to sAh bA.wA bAs.kAt do.gE.jAN tu pi p«.kAn sAt ni mA.tA.mA.tA tAN.kAp] | Jangan bawa basikal dogeang itu ke bandar, nanti polis tangkap. |
| dogeang | [d.gE.jAN] | kata adjektif | 1. berkenaan dengan seseorang yang tidak lengkap perhiasannya | Pasai tak pakai barang, pi kenduri orang kata dia dogeang. | [pA.sAj tA pA.kAj bA.ÒAN pi ÒE.nu.Òi o.ÒAN kA.tA di.jA d.gE.jAN] | Sebab tidak memakai barang kemas semasa kenduri orang kata dia dogeang. |