| mompiung | [mm.pi.juN] | kata adjektif | bingit akibat pukulan di telinga, berdesing. | Lopeh dio kono lompang, mompiung tolingoe. | [lo.pEh di.j k.n lm.pAN mm.pi.juN t.li.N.E] | Lepas dia kena tempeleng, bingit rasa telinganya. |
| giung | [gi.juN] | kata kerja | menyampuk (percakapan orang lain). | Budak-budak jangan giung, bilo orang tuo sodang bocakap. | [bu.dA/.bu.dA/ dZA.NAn giuN bi.l .ÄAN tu.w b.tSA.kAp] | Budak-budak jangan menyampuk, bila orang tua bercakap. |