Maklumat Kata

Kamus Bahasa Melayu


[bu.cu] | بوچو

Definisi : penjuru, sudut: ~ meja; ~ bilik;berbucu berpenjuru, bersudut; ~ enam bersudut enam. (Kamus Dewan Edisi Keempat)

[bu.cu] | بوچو

Definisi : bahagian hujung sesuatu yg biasanya bersudut; penjuru. (Kamus Pelajar Edisi Kedua)
Tesaurus
Tiada maklumat tesaurus untuk kata bucu


Istilah Bahasa Melayu

Istilah SumberIstilah SasarBidangSubbidangHuraian
corresponding vertexbucu sepadanMatematikTiadaBucu-bucu yang berbentuk serupa tetapi dalam rajah yang berlainan.
circumscribed polygonpoligon terterap lilitMatematikTiadaBulatan yang melalui ketiga-tiga bucu sebuah segi tiga atau melalui bucu-bucu sebuah poligon.
jalin bucujalin bucuKesenianTiadaJalinan penguat yang digunakan untuk menguatkan kedudukan bucu bakul lazimnya sebesar 3 mm.
anyam bucuanyam bucuKesenianTiadaTeknik mencantumkan dua bahagian helai bujur yang dibahagikan sama banyak untuk membentuk bucu.
rombong bucu lapanrombong bucu lapanKesenianTiadaRombong yang berbucu lapan.
rombong bucu enamrombong bucu enamKesenianTiadaRombong yang berbucu enam.
vertical anglessudut bucuMatematikTiadaLihat sudut bertentangan bucu.
altitudealtitudMatematikTiada1. Garis serenjang dari bucu ke tapak. 2 Jarak serenjang dari bucu ke tapak bagi segi tiga. 3 Jarak serenjang antara garis selari bagi segi empat selari.
circumcirclebulatan lilitMatematikTiadaBulatan yang melalui ketiga-tiga bucu sebuah segi tiga atau yang melalui semua bucu sebuah poligon.
vertexbucuMatematikTiadaTitik tempat bertemunya garis atau satah dalam suatu rajah, misalnya titik paling atas pada kon.
12345678910...

Kembali ke atas