| deme cupok | [d«.mE tSu.p/] | | demam yang pesakit masih berselera untuk makan. | Aku tok rusing kalu mung deme, pasa deme cupok. | [A.ku t/ Äu.siN kA.lu muN d«.mE pA.sA d«.mE tSu.p/] | Aku tak runsing kalau kamu demam, sebab deme cupok. |
| jelong | [dZ«.lN] | kata kerja | membasahkan air pada kepala orang yang demam atau sakit, jaram. | Adek tu, kalu mok jelong denge ae batu, sejok sikik bakali. | [A.de/ tu/ kA.lu m/ dZ«.lN d«.NE Ae bA.tu s«.dZo/ si.ki/ bA.kA.li] | Adik tu, kalau mak basahkan dengan ais di kepalanya, mungkin sejuk sikit. |
| koce | [k.tSE] | kata adjektif | berkenaan orang kurus dan kecil. | Diyo napok koce lepah deme sebule. | [di.jo nA.p/ k.tSE l«.pAh d«.mE s«.bu.lE] | Dia nampak kurus selepas demam sebulan. |
| brona | [bÄ.nA] | kata kerja | berkenaan kanak-kanak, kenderaan dan lain-lain yang meragam, buat hal. | Budok kecek kalu deme brona slalu. | [bu.d/ k«.tSi/ kA.lu d«.mE bÄ.nA slA.lu] | Budak kecil kalau demam, terus meragam. |
| ngidong | [N:i.doN] | kata adjektif | 1. bercakap dengan mengeluarkan suara melalui hidung, sengau. | Jusoh deme semo, patok la soro diyo ngidong. | [dZu.soh d«.mE s:«.m pA.to/ lA s.Ä di.j N:i.doN] | Jusuh demam selsema, patutlah suaranya sengau. |
| keta gega | [k«.tA g«.gA] | | sangat gementar, sangat takut, menggigil. | Pak Ngoh tu deme kuro ko, napok keta gega. | [pA/ Nh tu d«.mE k:u.Ä k nA.p/ k«.tA g«.gA] | Pak Ngah tu demam kurakah, nampak menggigil sahaja. |
| jlepek | [dZlE.pE)/] | kata adjektif | berkenaan orang yang tidak kuat atau cergas, terkulai, lembik, lemah. | Saleh dok jlepek tepi dindeng pasa deme. | [sA.lEh do/ dZlE.pE)/ t:«.pi d:in.deN pA.sA d«.mE] | Saleh duduk terkulai tepi dinding kerana demam. |
| lacak | [lA.tSA/] | kata adjektif | 1. berkenaan air muka dalam keadaan yang tidak berseri, pucat, tidak bermaya kerana sakit. | Budok tu napok lacak jah, jok deme ni. | [bu.d/ tu nA.p/ lA.tSA/ dZAh dZ/ de.mE ni] | Budak tu nampak tak bermaya saja, sejak demam. |