| pontang; pontang-panting | 1 bertaburan di sana sini, berselerak; kucar-kacir. 2 = terpontang-panting berlari cepat-cepat dgn tidak mempedulikan apa-apa; lari tunggang-langgang. 3 = berpontang-panting rebah berguling-guling. | Kamus Pelajar |
| pontang-panting | 1. bertaburan di sana sini, berselerak, kucar-kacir; 2. berlari tunggang-langgang (lintang-pukang); 3. berlari rebah bangun, rebah berguling-guling, bangun tergesa-gesa; berpontang-panting berlari rebah bangun, rebah berguling-guling, pontang-panting; memontang-mantingkan 1. mengucar-ngacirkan, menyerak-nyerakkan; 2. mengguling-gulingkan, melempar-lemparkan, menghumbankan; terpontang-panting berlari tunggang-langgang. | Kamus Dewan Edisi Keempat |
| pontang-panting | bertaburan di sana sini, berselerak; kucar-kacir. | Kamus Pelajar Edisi Kedua |
| pontang-panting | berserakan, kucar-kacir; | Kamus Dewan Edisi Keempat |
| tunggang-langgang | berlari pontang-panting (lintang-pukang), tunggang-tenggang; menunggang-langgangkan 1. menjadikan berguling-guling, mengguling-gulingkan, men-jungkirbalikkan; 2. menjadikan berlari tunggang-langgang (mengusir, mengejar, dll); 3. memutar-mutar atau membelit-belitkan (perkara, perkataan, perjanjian, dll), memutarbalikkan; | Kamus Dewan Edisi Keempat |
| songsang sumbel | Jk pontang-panting, jungkir-balik, tunggang-langgang. | Kamus Dewan Edisi Keempat |
| sumbel | ; songsang ~ Jk pontang-panting, jungkir-balik, tunggang-langgang. | Kamus Dewan Edisi Keempat |
| tunggang-tenggang | a) berlari pontang-panting (lintang-pukang); b) = ~ balik jungkir balik, berguling-guling; | Kamus Dewan Edisi Keempat |
| tunggang-langgang | a) berlari pontang-panting (lintang-pukang); b) = ~ balik jungkir balik, berguling-guling; | Kamus Dewan Edisi Keempat |
| tunggang I | 1 berlari pontang-panting atau lintang-pukang. | Kamus Pelajar |