| keket | [ke.ket] | kata adjektif | berkenaan pokok yang tidak subur atau orang dan haiwan yang kurus. | Pokok-pokok kau ni tak penah buboh baje, mane tak keket. | [po.ko/.po.ko/ kAw ni tA/ p«.nAh bu.boh bA.dZ« mA.n« tA/ ke.ket] | Pokok-pokok engkau ini tidak pernah dibubuh baja, tentu tidak subur. |