| bejoho | [b«.dZ.h] | kata adjektif | 1. berkenaan sesuatu yang terdedah kepada panas dan hujan. | Jangan bio kasut bejoho, esok nok gi sekoloh. | [dZA.NAn bi kA.sut b«.dZ.h E.so/ no/ gi s«.k.lh] | Jangan biar kasut bejoho, esok hendak ke sekolah. |
| | | | 2. berkenaan sesuatu keadaan yang berselerak. | Bejoho rumoh Pok Abu jok bininye mati. | [b«.dZ.h Äu.mh p/ A.bu dZ/ bi.ni.ø« mA.ti] | Berselerak rumah Pak Abu semenjak isterinya meninggal dunia. |