| merapak | [m«.ÄA.pA/] | kata adjektif | berkenaan bunyi yg riuh rendah. | Merapak bunyi bede buloh tak dapat koi tido. | [m«.ÄA.pA/ bu.Ni b«.de bu.loh tA/ dA.pAt koj ti.do] | Riuh-rendah bunyi bedilan buluh tak dapat saya tidur. |
| mecok | [m«.tS/] | kata kerja | melakukan sesuatu dalam keadaan marah. | Kalo mecok basoh pinggan, bunyi pinggan dengar ke luar. | [kA.lo m«.tS/ bA.soh piN.gAn bu.øi piN.gAn d«.NA k«.lu.wA] | Kalau mecok basuh pinggan, bunyi pinggan dengar hingga ke luar. |
| lepo | [l«.p] | kata nama | papan kecil yang diletakkan di bawah tempat pijak lesong endik. | Kalo nak kuat bunyi lepo, pake kayu keraih. | [kA.lo nA/ ku.wAt bu. øi l«.p pA.kE kA.ju k«.ÄAC] | Kalau hendak kuat bunyi lepo, gunalah kayu keras. |
| parok | [pA.Ä/] | kata kerja | mengeluarkan bunyi tertentu menggunakan kedua-dua belah tangan yang diletakkan di mulut dan ditiup untuk memanggil dan menangkap ayam hutan. | Banyok dapat ayam utan, kene parok die. | [bA.ø/ dA.pAt A.jAm u.tAn k«.n« pA.Ä/ di.j«] | Banyak dapat ayam hutan kerana paroknya. |
| ketawak | [k«.tA.wA/] | kata nama | alat bunyi-bunyian daripada logam yang bertombol, dibunyikan dengan dipalu. | Pak menteri pukol ketawak rasmi sukan. | [pA/ m«n.t«.Äi pu.kol k«.tA.wA/ ÄAs.mi su.kAn] | Menteri memukul ketawak untuk merasmikan sukan. |
| | | | 2. berkenaan ketawa, menangis, bergaduh atau cakap yang tidak berhenti dan menyebabkan bunyi yang sangat bising; cemeriau, cemeridau. | Cempiau ngat rumoh Pak Abu bila anak cucu balek. | [tS«m.pi.jAw NAt Äu.mh pA/ A.bu bi.lA A.nA/ tSu.tSu bA.le/] | Bising sangat rumah Pak Abu apabila anak cucunya balik. |
| ula alai | [u.lA A.lAj] | | sejenis ular berbatik hitam dan kekuningan, mengeluarkan bunyi seperti ayam. | | | |
| cemeridau | [tS«.m«.Äi.dAw] | kata adjektif | berkenaan ketawa, menangis, bergaduh atau cakap yang tidak berhenti dan menyebabkan bunyi yang sangat bising; cemeriau, cempiau. | Tok boleh tido pase budok cemeridau tepi jalan. | [to/ b.leh ti.do pA.sE bu.d/ tS«.m«.Äi.dAw t«.pi dZA.lAn] | Tak boleh tidur sebab budak bising tepi jalan. |
| cemeriau | [tS«.m«.Äi.jAw] | kata adjektif | berkenaan ketawa, menangis, bergaduh atau cakap yang tidak berhenti dan menyebabkan bunyi yang sangat bising; cemeridau, cempiau. | Cemeriau ngat kelah tu bile cekgu takde. | [tS«.m«.Äi.jAw NAt k«.lAh tu bi.l« tSE/.gu tA/.d«] | Bising sangat keadaan kelas itu apabila tiada guru. |