| pana | [pA.nA] | kata adjektif | berkenaan fikiran buntu untuk seketika contohnya orang yang dikejutkan daripada tidur. | Pak Mat pana, pase baru bangun tido. | [pA/ mAt pA.nA pA.sE bA.Äu bA.Nun ti.d] | Pak Mat buntu fikiran seketika kerana baru bangun tidur. |
| bene | [b«.n«] | kata adjektif | berkenaan suasana yang sangat bising. | Rumah Pak Long bena bila anak cucu balek. | [Äu.mAh pA/ loN b«.n« bi.lA A.nA/ tSu.tSu bA.le/] | Rumah Pak Long bising bila anak cucunya balik. |
| | | | 2. berkenaan ketawa, menangis, bergaduh atau cakap yang tidak berhenti dan menyebabkan bunyi yang sangat bising; cemeriau, cemeridau. | Cempiau ngat rumoh Pak Abu bila anak cucu balek. | [tS«m.pi.jAw NAt Äu.mh pA/ A.bu bi.lA A.nA/ tSu.tSu bA.le/] | Bising sangat rumah Pak Abu apabila anak cucunya balik. |