Surah Nuh ialah salah satu daripada surah

Makkiyyah, surah ke-71 mengikut susunan surah-surah

al-Qur’an dan mengandungi 28 ayat. Surah

ini dinamakan Nuh kerana ia membincangkan

dengan terperinci kisah Nabi Nuh a.s., semenjak

bermula dakwahnya sehingga berakhir dengan

peristiwa taufan. Allah S.W.T. menenggelamkan

orang-orang yang mendustakan Nuh a.s. dari

kalangan kaumnya.

Nabi Nuh a.s. ialah nabi kedua selepas Nabi

Adam a.s. seperti yang disebut di dalam al-Qur'an.

Nabi yang pertama selepas Nabi Adam a.s. ialah

datuk Nabi Nuh a.s., Nabi Idris a.s. Nabi Nuh a.s.

adalah rasul pertama sebagaimana yang terdapat

dalam hadith tentang syafaatnya yang diriwayatkan

oleh Muslim daripada Abu Hurayrah r.a. yang

bermaksud: “Wahai Nuh, engkau ialah rasul yang

pertama diutus ke bumi ...”.

Nabi Ibrahim a.s. ialah anak kepada Azar. Al-

Qur’an tidak menyebut nasab Nabi Ibrahim a.s. lebih

daripada ini. Tetapi kitab suci lain menyebut

nasabnya seperti yang berikut: Tarikh ibn Nahur ibn

Sarugh ibn Arghu ibn Paligh ibn Abir ibn Shalikh

ibn Qaynan ibn Arfakhshad ibn Sam ibn Nuh. Nabi

Ibrahim bergelar ketua para nabi dan bapa para

nabi, kerana bermula daripadanya, lahir para nabi

lain. Allah SWT berfirman yang bermaksud: “ Dan

Kami kurniakan kepadanya: Ishaq (anaknya) dan

Ya’kub (cucunya), dan Kami jadikan dalam kalangan

keturunannya orang-orang yang berpangkat nabi

dan menerima kitab-kitab agama, dan Kami berikan

balasannya yang baik di dunia; dan sesungguhnya

adalah dia, pada hari akhirat dari orang-orang yang

salih”.

(Surah al-‘Ankabut 29:27)

Banjir besar, banjir yang berlaku pada zaman Nabi Nuh a.s. yang menenggelamkan permukaan bumi sehingga menjadi lautan besar.