[ban.jar] | بنجر
Definisi : baris, deret, jajar;sebanjar 1. sebaris, sederet: ~ pokok nyiur; 2. sl sebaya, seumur;berbanjar berbaris, berderet: kami berdiri ~ di hadapan guru besar;berbanjar-banjar, berbanjaran berbaris-baris, berderet-deret;membanjarkan menyusun berbanjar-banjar: ~ kerusi dgn teratur; banjaran sesuatu yg berderet kedudukannya, barisan, deretan: ~ gunung; B~ Titiwangsa. (Kamus Dewan Edisi Keempat)
[ban.jar] | بنجر
Definisi : suku bangsa campuran yg berasimilasi drpd Melayu, Jawa, Ngaju, Maayan dan Bukit, yg berasal dr Kalimantan Selatan, Indonesia. (Kamus Dewan Edisi Keempat)
[ban.jar] | بنجر
Definisi : deret yg merupakan barisan lurus; baris: Pd ~ yg di tepi sekali, terdapat hanya dua puluh batang pokok getah. berbanjar berbaris; berderet: Kami berdiri ~ di hadapan guru sebelum masuk ke bilik darjah. banjaran sesuatu yg berbanjar; deretan. (Kamus Pelajar Edisi Kedua)