| Dari Bintulu ke Semarang, Ambil upih Teluk Saranti; Dari dulu sampai sekarang, Tidak kasih bertukar ganti. | Pantun Melayu Sarawak | Kasih |
| Bagaimana Bengkulu begitu Semarang, Orang Aceh dilanda Tsunami; Bagaimana dulu begitu sekarang, Kasih berkasih tetap bersemi. | Pantun Melayu Sarawak | Kasih |
| Tudung saji dari Semarang, Buat penutup asam pauh; Begini nasib hidup yang malang, Hidup seorang ibu jauh. | Kurik Kundi Merah Saga | Perantauan |
| Anak tontong memanah Semarang, Buang satu sembilan puluh; Tuan laksana pokok rausang, Boleh saya menumpang berteduh. | Kurik Kundi Merah Saga | Kiasan/Sindiran Kiasan/Sindiran |
| Ada satu anak Semarang, Pakai cukin kain jarang; Kalau tidak tunas di batang, Pokok yang mana boleh dicabang? | Kurik Kundi Merah Saga | Kiasan/Sindiran Kiasan/Sindiran |
| Sayang bahulu mengebam Semarang, Sayang gereja di bawah bukit; Lain dahulu lain sekarang, Jauh beza bukan sedikit. | Kurik Kundi Merah Saga | Kasih Sayang/Cinta |
| Rendam selasih rendam semarang, Rendam secupak jadi segantang; Dulu kasih malam dan siang, Kini menjadi harimau garang. | Kurik Kundi Merah Saga | Kasih Sayang/Cinta |
| Dari dahulu Jawa Semarang, Ungai-ungai di atas bukit; Macam dahulu juga sekarang, Tidak berbeza barang sedikit. | Kurik Kundi Merah Saga | Kasih Sayang/Cinta |
| Buah bahulu dari Semarang, Sayang gereja di bawah bukit; Lain dahulu lain sekarang, Jauh beza bukan sedikit. | Kurik Kundi Merah Saga | Kasih Sayang/Cinta |
| Biola bertali empat, Digesel orang Semarang; Anak dagang tak bertempat, Mencari di rantau orang. | Kurik Kundi Merah Saga | Perantauan |