| bertumpang tindih | saling menindih; bersusun-susun; bertindan. | Kamus Pelajar Edisi Kedua |
| tumpang; bertumpang; ~ tindih | penumpangan perbuatan (hal dsb) menumpang atau menumpangkan. penumpang orang yg menumpang (di rumah tumpangan, kenderaan dll): Para ~ penuh sesak dlm bas itu. kapal ~ kapal yg membawa orang saja. | Kamus Pelajar |
| tumpang; bertumpang; ~ tindih | 2 tempat menumpang utk sementara waktu: rumah ~ rumah tempat menginap atau tempat menumpang. | Kamus Pelajar |
| tumpang; bertumpang; ~ tindih | 1 sesuatu yg ditumpangkan utk dibawa, dikirim dll. | Kamus Pelajar |
| tumpang; bertumpang; ~ tindih | tumpangan | Kamus Pelajar |
| tumpang; bertumpang; ~ tindih | 4 menyerahkan sesuatu supaya dijaga atau diurus; mengamanahkan. | Kamus Pelajar |
| tumpang; bertumpang; ~ tindih | 3 menaruh atau meletakkan sesuatu di atas sesuatu yg lain: Ia ~ tangannya di atas bahu kawannya. | Kamus Pelajar |
| tumpang; bertumpang; ~ tindih | 2 membiarkan menumpang sesuatu kenderaan (utk berpergian): Ia ~ barang-barangnya di kereta adiknya. | Kamus Pelajar |
| tumpang; bertumpang; ~ tindih | 1 menyuruh (membiarkan) tinggal atau bermalam di sesuatu tempat: Ahmad ~ anaknya di rumah seorang sahabat. | Kamus Pelajar |
| tumpang; bertumpang; ~ tindih | menumpangkan | Kamus Pelajar |