| Kasih saudara sama ada, kasih bapa menokok harta, kasih ibu sama rata, kasih sahabat sama binasa. | Kasih yang sama beradalah kasih yang sempurna, sebab biar bagaimanapun kasih seseorang itu akan kawannya namun kerana harta akan bercerai juga akhirnya. | Kamus Istimewa Peribahasa Melayu |
| Badan bersaudara; emas perak tiada bersaudara; kasih saudara sama ada, kasih bapa menokok harta yang ada, kasih ibu sama rata; kasih sahabat sama binasa. | Bagaimana sekalipun orang berkasih-kasihan, tetapi dengan mudah juga dapat diceraikan, kerana orang lebih mengutamakan harta-benda. | Kamus Istimewa Peribahasa Melayu |
| Kasih bapa sepanjang jalan, kasih anak sepanjang penggalan. | Cinta kasih anak kepada bapa tidak seimbang dengan cinta kasih bapa kepada anak. penggalan = potongan. | Kamus Istimewa Peribahasa Melayu |
| Kerja sebarang hubah, kasih sebarang tempat. | Kerja apa pun suka, kepada siapa pun kasih. (Bandingkan dengan: Kerja sebarang hebat, kasih sebarang tempat). hubah = suka. | Kamus Istimewa Peribahasa Melayu |
| Berhadap kasih mesra, balik belakang lain bicara. | Tidak teguh janji. | Kamus Istimewa Peribahasa Melayu |
| Sebab kasih akan bunga setangkai, dibuang bunga seceper. | Kerana sayang pada seorang saja, disia-siakan keluarga yang banyak. | Kamus Istimewa Peribahasa Melayu |
| Kasih sepantun tulisan pinggan. | Kasih yang tak hilang-hilang. | Kamus Istimewa Peribahasa Melayu |
| Kasih itu roh (= semangat) yang buta. | Kasih tidak memilih yang baik atau yang cantik saja. | Kamus Istimewa Peribahasa Melayu |
| Kasih tidak bersekutu dengan bijak. | Apabila hati telah kasih, maka hilanglah cacat-celanya. | Kamus Istimewa Peribahasa Melayu |
| Seperti labah-labah cinta (= kasih sayang) kepada telurnya. | Kasih sayang yang tak dapat dipisahkan. | Kamus Istimewa Peribahasa Melayu |