10.1.102.45

Maklumat Kata

Kamus Bahasa Melayu


[bing.kai] | بيڠکاي

Definisi : kayu dsb yg dipasangkan di keliling atau di tepi sesuatu benda supaya kuat atau teguh: ~ nyiru. berbingkai diperkuat dgn bingkai pd kelilingnya; ada bingkainya. membingkai memberi berbingkai; memasang bingkai pd. (Kamus Pelajar Edisi Kedua)

[bing.kai] | بيڠکاي

Definisi : tepi sesuatu benda yg dibuat drpd kayu (rotan dll) yg dibuat di keliling sesuatu benda (gambar dll) supaya kuat, simpai (roda): ~ cermin; ~ mata tepi mata; berbingkai mempunyai bingkai: pemuda yg berkaca mata putih ~ tebal; membingkaikan memberi berbingkai, memasang bingkai. (Kamus Dewan Edisi Keempat)
Tesaurus
Tiada maklumat tesaurus untuk kata bingkai

Puisi
 

Pisang raut di hujung bendul,
     Hendak meraut si bingkai balam;
Lautan dalam sebesar jambul,
     Tujuh buah kapal di dalam.


Lihat selanjutnya...(2)

Istilah MABBIM

Istilah SumberIstilah IndonesiaIstilah BruneiIstilah MalaysiaBidang
frame counterpenghitung bingkai/pengira bingkaipenghitung bingkai/pengira bingkaipenghitung bingkai/pengira bingkaiKomunikasi Massa
half-framebingkai separuhseparuh bingkaiseparuh bingkaiKomunikasi Massa
hold framebingkai pegangbingkai pegangbingkai pegangKomunikasi Massa
body framebingkai badanbingkai badanbingkai badanKomunikasi Massa
rear framebingkai belakangbingkai belakangbingkai belakangKomunikasi Massa
double framebingkai gandabingkai ganda duabingkai bergandaKomunikasi Massa
chitinous rimbingkai kitinbingkai kitinbingkai kitinVeterinar
split framebingkai belahbingkai sisihbingkai belahKomunikasi Massa
full-framebingkai penuhbingkai penuhbingkai penuhKomunikasi Massa
frame advancebingkai awalbingkai awalbingkai awalKomunikasi Massa
1234567

Kembali ke atas