Maklumat Kata

Kamus Bahasa Melayu


[ke.run.ci.ngan] | کرونچيڠن

Definisi : 1. perihal runcing; 2. ke­gen­tingan (keadaan, perselisihan, dll). (Kamus Dewan Edisi Keempat)

[ke.run.ci.ngan] | کرونچيڠن

Definisi : 1 keadaan atau sifat runcing. 2 keadaan atau hal genting; kegentingan. (Kamus Pelajar Edisi Kedua)
Tesaurus
 
runcing (adjektif)
Bersinonim dengan rancung, lancip, tirus, cerucup, gonjong, loncos, merunjung, mengerucut, luncung, rancap;,
Kata Terbitan : meruncing, meruncingkan, keruncingan,

Juga ditemukan dalam:

Kamus Bahasa Melayu (8)

Kamus Bahasa Inggeris (2)

Istilah Bahasa Melayu (2)

Perkhidmatan +